Na 2 keer de weg te vragen en 100 km verkeerd te rijden, belanden we dan toch op de autopista, een gigantisch brede autostrade (2 keer 3 vakken maar zonder witte lijnen) die heel goed onderhouden wordt en meer weg heeft van een landingsbaan dan van een autostrade. Ook hier is de weg multifunctioneel: auto´s, karren, fietsers, wandelaars, lifters, verkopers, amarillos enz. Aan onze afrit staat er een man te zwaaien dat de weg dicht is, maar dit bleek een trucje om op onze achterbank te springen voor een lift naar huis na het werk.
Zoals alle Cubanen blijkt hij familie in de hele wereld te hebben en stopt hij niet met praten. In Vinales wil hij meteen logement bij familie voorstellen maar we schepen hem af. Vinales is 2 straten groot maar telt meer casas particulares-slapen bij cubanen zelf die iedere maand daarvoor belastingen moeten betalen ongeacht of er toeristen zijn geweest en dus wanhopig toeristen ronselen- dan heel Havana. We belanden bij Zenobio en Maria, elk met buik zoals Sinterklaas en de kerstman samen. Maar wel schatten van mensen. We zitten midden de paarden, kippen, katten, hond enz die zijn boerderij bevolken als hij ons al een mojito aanbiedt met genoeg rum voor zijn amigo Tom. We gaan ook nog naar de drogende tabaksbladeren kijken en hij rolt een sigaarke voor ons, dat we vriendelijk afslaan.
s Avonds vullen we ons maag met de eerste langoest-gigantisch en de staat verbiedt hen dat te verkopen- heerlijk! En uiteraard zijn de bonen en rijst en fruit en groenten van de partij. Maar voor 15 cuc, zo n 11 euro voor te slapen en 9 om te eten kan een mens niet sukkelen he. We vallen vredig in slaap...
Na een rijkelijk ontbijt met fruit en ultra straffe koffie vertrekken we naar de enige stad daar in de streek, Pinar del Rio. We gaan daar niet te veel woorden aan vuil maken, maar don´t go there. Niks te beleven en een totaal gebrek aan charme. Na een omweg van 2 uur -dankzij adventure tom- bevinden we ons weer in de tabaksplantages. Klaar om eem ritje met paard en kar door de vallei -eerste Unesco beschermd gebied van onze tocht-. Zenobio neemt ons mee in zijn kar lnags alle lokale bezienswaardigheden. Een gigantische grotschildering die de geschiedenis van Cubs voorstelt - waaraan Fidel een aantal dinosaurussen aan heeft laten toevoegen om aan te tonen dat Cuba toen ook al belangrijk was,niet dat die beesten daar ooit geleefd hebben, maar dat is een detail-, een heilige boom die nooit mag gesnoeid worden, zijn beste vriend die zich in een hutje tussen de velden schuilhoudt, enz. Na onze eerste suikerrietcocktail bij een andere copain, komen ze aan bij de cueva de los palmeritos, we duiken de grot in met een oude gids en een gammele lamp en iets later duiken we zelfs het zogezegde zwembad diep in de grot in!!! Ongelooflijk, daar in het pikkedonker. Daarna rijden we in rally stijl door plassen, hobbelige wegen terug naar de casas, en na 4 uur rijden ploffen we neer met alweer een mojito en nog meer verhalen van Zenobio. Dit is Cuba!!!
No comments:
Post a Comment