Zondag 23 september 2007: PARIS JOUR 2

Onze pijnlijke voetjes en kuitjes idachtig, beginnen we de dag met een pain au chocolat in de hand richting Montmartre. De eerste keer in mijn leven!! Dat is echt wel de klim waard, amai. In de Sacre Coeur is er juist een mis aan de gang, maar daar trekken we ons weinig van aan en mengen ons onder de Parisiens. Tom brandt een (tweede) kaarsje voor de gezondheid zijn toekomstig petekindje

zaterdag 22 september 2007: PARIS!!!

Jaja, we zijn nog geen maand thuis van Noorwegen en we steken weeral de grens over, deze keer richting lichtstad! Mijn lieve schat heeft mij verrast met een weekendje Parijs. Vrijdagavond zijn we vertrokken en direct bij aankomst gecrasht in de gezellige hotelkamer, met zicht op Sacre Coeur en in de schaduw van de Folies Bergère.

Zaterdagmorgen trekken we na een Frans ontbijtje op pad: Opera, Place du Vendôme, les Tuileries, het Louvre (langs buiten) en het Centre Pompidou worden allemaal uitgebreid bewonderd. Na een heerlijke lunch tussen de Franse yuppies op het dakterras van het Centre Pompidou, steken we de Seine over. Met een kleine détour langs de imposante Notre Dame leggen we onze arme, vermoeide beentjes te rusten in de stralende zon van de jardin du Luxembourg. Na een heerlijk dinertje in de quartier latin sluiten we deze prachtige dag af met een boottochtje op de Seine. Mmmmm...wat zijn we toch gelukzakken!!!

Dag 15 (29 augustus): Kopenhagen!!

Na een lekker ontbijtje (jippie, chocoladebroodjes en échte cappuccino!)trekken we richting stadscentrum. Met onze kaart in de hand beginnen we aan de route die we zojuist hebben uitgestippeld. We wandelen langs Tivoli (gigantisch permanente kermis), het stadhuis, het parlement en het koninklijk paleis. 's Middags kuieren we door Christiania, een eilandje in Kopenhagen dat o.a. bekend staat om zijn drugsvereleden maar nu uitgeroepen is tot hippe buurt. Supergezellig, lijkt een beetje op Amsterdam met zijn grachten en woonboten/zeilboten. Na een culinaire stop slenteren we verder (lees manken, want ik had een beetje last van mijn voetje) naar de femme fatale van Denemarken: de zeemeermin. Verscholen achter een ferrylading Amerikaanse toeristen en bijhorende fototoestellen zien we haar schitteren op haar rots. Op 90 jarige leeftijd nog altijd zo'n aantrekkingskracht, wie doet het haar na? De rest van de dag snuiven we de Deense sfeer op in de gezellige straatjes, designwinkels (zal jullie niet verbazen, mijn reisgenoot kennende;-)) en we eindigen natuurlijk in een cafétje. Tom drinkt na 3 weken zijn eerste pintje, maar ik houd me bij een warme choco mét slagroom. Kopenhagen is écht een aanrader voor een citytrip. Hte is niet te groot, alles op wandelafstand en het loopt over van de charme! Plus, en dit konden wij na 2 weken Noorwegen des te meer appreciëren, ze hebben daar lekker eten voor een relatief redelijke prijs. We sluiten onze vakantie af met een gezellig etentje in een italiaans restaurantje (mét een karafje wijn!). Morgen weer naar huis, het was een fantastische vakantie waar we nog heel lang over zullen praten en aan zullen terugdenken!!!

Dag 14 (28 augustus): Van Oslo naar Kopenhagen (DK)

Goed nieuws s morgens in de mailbox: we hebben een kamer bemachtigd in Copenhagen, niet zo ver van het centrum. We pakken onze spullen en vertrekken richting de Deense hoofdstad, zo'n 600 km verder. In Noorwegen is het weer 80 km/h, maar tot ons groot plezier wordt het in Zweden al snel 110 en zelfs iets later 120 km/h!! Het is voor het eerst in 2 weken dat ons autootje boven de 100 gaat ;-).

Buiten een picknick langs de kade van een Zweeds vissersstadje, rijden we heel de dag goed door. In de late namiddag bereiken we de laatste afrit op Zweeds grondgebied en even later rijden we over de brug Zweden (Malmö)-Denemarken (Kopenhagen). Niet veel later maken we kennis met onze Deense gastvrouw en gaan we op verkenning in het centrum. Allez, eigenlijk op zoek naar een gezellig restaurantje. Ik herinnerde me er ééntje van toen ik ongeveer 10 jaar geleden in Kopenhagen geweest was: Peder Oxe. Het bleek er nog te zijn en we hebben ons daar dan maar geïnstalleerd en goed laten verwennen: het eerste lamskoteletje en stukje steak sinds weken!! Het is eens wat anders dan hamburgers... Na het eten ondernemen we nog een kleine promenade en keren vermoeid maar voldaan terug naar onze B&B.

Dag 13 (27 augustus): Tweede dag Oslo

We zijn wel vroeg wakker vandaag, we horen zelfs bijna het ontbijt dat in een zak aan onze klink wordt gehangen: fruitsapjes, 2 broodjes, 2 appels. Duidelijk een samenwerking met het snackbar/winkeltje hier beneden in het hotel, maar wel goed gevonden en verzorgd. Nadat we het parkingticket van de auto wat hebben verlengd, genieten we van een zalige koffie en warme chocomelk in een kleine maar erg drukke bakkerij, waar ze bovendien talloze soorten lekker brood hebben. Vervolgens gaan we naar het Nationaal museum, één van de museau die vandaag zouden moeten open zijn. Dat blijkt echter niet zo :((.

Dan maar met de boot naar Bygdoy, het schiereiland voor Oslo. Daar bezoeken we het erg interessante Vikingmuseum, waar een aantal schepen liggen die werden teruggevonden. Ook het Kon-tiki Museum, waar we alles te weten komen over de tochten van Thor Heyerdahl, u wist het misschien al, een Noor. Tegen dat we buiten komen HAGELT het, echt ongelooflijk koud weer, we bevriezen ongelooflijk met onze dunne jasjes en Sarah met haar ballerina's terwijl we op de boot wachten om terug te keren.

Het is inmiddels al wat later maar we besluiten toch de vrij lange voettocht naar het Edvard Munch museum te doen. We komen er aan om 17h en het sluit om 18h, dus haasten we ons naar binnen. Edvard Munch schildert wel op een originele, indringende manier. Hij schildert meestal emoties, maar dan voornamelijk negatieve emoties: angst, jaloezie,... In het museum hebben ze meer dan 1100 werken van hem, wel spijtig dat ze er maar een honderdtal ophangen. We zien wel de aquarelversie van de Schreeuw, aangezien één van de originelen hier werd gestolen enkele jaren geleden en nog in reparatie is. De rit terug gebeurt met de metro, heerlijk voor onze vermoeide voetjes.
We zetten onze tocht verder naar de House of Oslo, een zogezegde design tempel, met 4 verdiepingen design. Niet zonder eerst te stoppen bij een tapasbar, waar we voor het eerst in toch enige tijd echt zalig eten! Ook nu weer gunnen we onszelf een lekker glaasje wijn. Dat kan echt zo smaken. Terwijl we mijmeren over de restaurants die we bij terugkeer in België gaan opzoeken, lopen we ook snel door de desillussie die de House of Oslo is: een mengeling van een Blokker, dan nog een Inno en een bijhuis van Villeroy en Boch en dat is het zo wat. Bij de Vitra winkel zijn het solden maar die is spijtig genoeg toe. Thuisgekomen in onze hotelkamer zoeken we nog een hele tijd naar logement voor Copenhagen maar dat blijkt niet zo'n makkelijke zaak. Het was een vermoeiende maar toch heel gevulde dag. Morgen rijden we door Zweden naar Copenhagen, waar we woensdag een dagje zullen proberen blijven.

Dag 12 (26 augustus): Oslo

We staan vroeg op en om 11h zijn we al in Oslo, aan het Centraal Station. Het zonnetje schijnt weer volop, zalig. We vinden ook al vrij snel een hotel(!)kamer voor 2 nachten. En het is een echte hotelkamer, in het centrum van de stad, met de luxe van echte lakens en dekens in plaats van onze slaapzakken. De auto halen we uit de peperdure parking en stellen we ergens op straat, aangezien het toch zondag is. We installeren ons in de tuin van het koninklijk palais, op het gras in de zon die royaal aanwezig is. De tuinen van het koninklijk paleis zijn hier dus vrij toegankeijklijk. We zijn ook getuige van het wisselen van de koninklijke wacht.

Het is gewoon zalig kuieren door de stad. Oslo is een stad die je makkelijk te voet kan doorwandelen, een beetje zoals Firenze. De stad bestaat uit een 'rijk' gedeelte en een 'arm' gedeelte, opgedeeld door de rivier. Maar aan deze oude opdeling komt er langzaam verandering; in de vroegere marginale buurten komen er nu ook langzaamaan trendy cafétjes, oude fabrieksgebouwen worden gevuld met lofts. Oslo is niet te vergelijken met de andere Noorse steden die we al gezien hebben. Het is echt zoals een Europese hoofdstad, ze is ontzettend in beweging. s Middags eten we bij 'Onkel Donalds', op het terras, net voor het Operagebouw. Een heerlijke Caesar Salade en een sandwich met kip. We gaan ook naar Bryggers kade, een trendy buurt waar het ene hip café naast het andere ligt. Jongeren liggen er te luieren in zitzakken langs de kade sippend aan een cocktail van 12 euro (!). Maar het er is er leuk mensen kijken, van alle soorten trouwens. We lopen ook even langs het stadhuis, een ietwat donker gebouw uit de jaren 30, dat toe is wegens de lokale verkiezingen en waar de Nobelprijs voor de vrede ieder jaar wordt uitgereikt en langs de kathedraal die volledig is ingepakt voor renovatie. Ook de winkel van het museum voor de vrede onderwerpen we aan een grondig onderzoek. Kortom, we hebben Oslo wel grondig verkend.

's Avonds besluiten we ook een stapje in de wereld te zetten, we belanden in de T.J.I Fridays, waar we een quesedilla en een taco eten, wel lekker. Daarna drinken we onze eerste druppel alcohol sinds bijna 2 weken, een heerlijk glaasje italiaanse wijn. Als je weet dat een pintje hier evenveel als een glas wijn kost, zo rond de 8 euro, dan is het snel beslist ;-). Moe maar heel erg voldaan ploffen we even later in ons bedje neer. We hebben nu trouwens ook draadloos internet op de kamer, wat het updaten van de blog makkelijker maakt.

Dag 11 (25 augustus): Sogndal- Solvorn – Urnes/Ornes- Svelvik

We vertrekken op tijd richting mini-veerboot die zowat in de achtertuin van ons logement vertrekt. Als enige staan we daar al 40 minuten op voorhand klaar. Nadat we de kapitein en zijn vrouw zien aankomen en nog vervoegd worden door jong Engels en Nederlands geweld, vertrekken we richting Ornes. In Ornes staat de staafkerk van Urnes. De staafkerk staat op de werelederfgoedlijst van Unesco, omdat het de oudste staafkerk ter wereld is, namelijk uit de 11 de eeuw. Over heel Noorwegen werden ten tijde van de Vikings kerken gebouwd met dezelfde techniek als waarmee ze hun schepen bouwden. Boomstammen werden geknot en uitgedroogd tot ze sterk genoeg waren om als paal (staaf) te dienen voor de kerken. Deze staven werden de grond ingeboord en hierop werd dan de verdere kerk gebouwd. Van de 1100 staafkerken die er toendertijd gebouwd werden, schieten er nog maar 28 over. Al de rest werd afgebroken of in brand gestoken. De staafkerk die wij bezoeken is de oudste met de meeste versieringen (draken, leeuwen, bloemen, ...). Langs de buitenkant oogt het geheel nogal sober, maar zodra we binnen treden in dit stukje geschiedenis, valt onze mond wagenwijd open. Het is een prachtig klein kerkje, volledig uit hout met veel versieringen die er in de loop der jaren steeds aan werden toegevoegd. Omdat het hout nogal elastisch blijkt te zijn, moet de kerk hier en daar gestut worden en is ze bovendien ook al een beetje scheef gezakt. Elke keer dat er een felle wind opsteekt (en dat gebeurt regelmatig hier, zoals wij zelf hebben kunnen ondervinden), begint het geheel enorm te kraken. De gids dompelt ons onder in de toenmalige sfeer, aan de hand van de veranderingen die in de kerk door de eeuwen heen werden aangebracht.

Dromend over vikingtijden en de invasie van het christendom, vatten we onze reis naar Oslo aan. We klimmen de bergen in, het lijkt wel eindeloos, we doorkruisen verschillende soorten landschappen ( stenenlandschap, boslandschap, een mengeling, sneeuwlandschap!!, valleien,...), op een gegeven moment staan we in de sneeuw bij 4 graden celcius! Even later passeren we een paar koeien die op de weg staan. Echt ongelooflijk. Uiteindelijk komen we aan in de buurt van Oslo, we gaan dus op zoek naar een slaapplaats. Dat loopt niet van een leien dakje, we rijden de hele tijd rond maar weinig deftige campings te zien. Ook in Oslo zelf krijgen we via de telefoon niks te pakken. Uiteindelijk is het 21h als we een hytte vinden, opnieuw met zicht op de fjord, wel zonder stromend water, op een uurtje rijden van Oslo. We zijn doodmoe van het lange rijden. Morgen en overmorgen: Oslo, in 2004 de duurste stad van de wereld.

Dag 10 (24 augustus): Oystese-Knarvik- Lavik-Balestrand-Sogndal-Nigardsbreen-Sogndal

Vandaag wordt het weer een reisdag. Na met pijn in het hart afscheid te hebben genomen van onze Japanse hytte, vertrekken we vol goede moed weer richting Bergen om dan de weg naar het noorden in te slaan, de Sognefjord over te steken en langs deze fjord weer naar het oosten te trekken. De Sognefjord is de langste fjord van Europa (207km lang) en ook de diepste (tot 1300m op sommige punten). Het is een lange en beetje saaie tocht (veel tunnels, de langste is meer dan 7,5 km lang). Het weer is hier nog altijd mooi en zonnig, maar ietsje minder warm. Het eindpunt van onze weg is iets voorbij Sogndal. We vinden redelijk vroeg een betaalbare hytte met zicht op een zijarm van de Sognefjord. Het is een dag van superlatieven, dus gelukkig schiet er nog genoeg tijd over om naar de grootste gletsjer van Europa te gaan kijken: de Nigardsbreen. We rijden de weg naar boven, denken we, want eigenlijk gaat de weg helemaal niet omhoog.

Na zo'n 30 km komen we aan in een bezoekerscentrum met een zicht op de gletsjer, we kijken toch even verbaasd, het ziet er echt heel mooi uit! Maar spijtig genoeg wel van wat ver. Er wordt een wandelpad aangegeven, dat echter 3 km lang is en dus onze voorkeur niet krijgt. De West-Vlamingen naast ons keren teleurgesteld met de caravan terug huiswaarts. We proberen het dan maar op goed geluk met de auto, de gletsjer ligt immers in een natuurgebied...we volgen het wegje, geen bord dat we er niet in mogen, dus ja maar doorrijden zeker? Dit tot we aan een slagboom komen met een hutje naast. Daar blijkt niemand te zijn, je vult gewoon een envelopke met 25 kronen, je dumpt die in een brievenbus en je duidt diegene aan met de meeste spieren in de auto om de slagboom even open te houden en meteen achter je te sluiten. Wat is Noorwegen een fantastisch land, emancipatie en zo. Aan het uiteinde komen we aan een parking, aan de voet van de gletsjer. Bijzonder grappig, wij die daarnet nog gingen terugkeren. We houden de korte obligate fotoshoot, waarbij Sarah zich ontpopt tot een waar fotomodel. De ster blijft natuurlijk de gletsjer én oh ja even vermelden, weer zien we één enkele auto, met hollanders. Je kan wel niet op de gletsjer, dat kan enkel gedurende de dag én met een gids. Het is wel indrukwekkend, alsof een gigantische waterval die uit de bergen stroomt bevroren is.

Dag 9 (23 augustus): Bergen

We staan op onder weeral (niet dat het begint te vervelen, hoor) een zonnige hemel. Tom lokt me al om 7:30 uit bed . Na wat gemopper moet ik hem gelijk geven dat het licht op de fjord fantastisch is en dat het de perfecte manier is om zo langzaam wakker te worden (ben daarna nog wel effe terug in bed gekropen ;-)). We zijn erin geslaagd om ons Japanse hut met een dag te verlengen. Opgewekt en dolgelukkig trekken we voor de tweede dag op rij naar Bergen. Ook vandaag is het beter weer dan er in de reisboekjes staat beschreven. We begeven ons naar het Hanzemuseum om meer te weten te komen over de Hanzegilde die de Noordzee en Baltische wateren eeuwenlang beheerste. We wandelen door het museum dat is gesitueerd in een gereconstrueerde, oude Hanzewoning, vol met gedroogde vissen aan het plafond. Ze kwamen zich dus blijkbaar in Bergen settelen om de vis van het noorden van Noorwegen te verhandelen tegen producten uit West-Europa. Ze woonden in een soort getto in Bergen en dit getto bestond voor 100% uit Duitse mannen die zolang ze daar zaten niet mochten trouwen. 's Middags doen we ons te goed aan het lokale big mac menu. In de namiddag kuieren we nog even door de stad en gaan op tijd weer naar huis. Het weer in Bergen begint te keren en we willen graag nog wat relaxen in onze gezellige luxe hytte.

Dag 8 (22 augustus): Bergen

We vertrekken op ons gemakje maar met pijn in het hart van ons boshuisje richting Bergen, de stad waar het bijna altijd regent. Maar, wij zijn gelukzakken, want wij gaan Bergen bewonderen onder een zonovergoten hemel. Alle Bergenaars hebben hun korte broek en slippers uit de kast gehaald en er heerst een ontspannen, zomerse sfeer. We beginnen onze middag met een bezoekje aan de vis- en fruitmarkt. We eten een broodje gravlaks (gemarineerde zalm) en later een bordje gegrilde zalm en scampi's in het zonnetje langs de kade. Het is een drukte van jewelste. We kuieren verder langs de Bryggenkade (uit te spreken als bruggenkade) waar de oude (allez, eigenlijk gereconstrueerde) Hanzehuizen liggen. Deze stammen uit de tijd waarin Duitse kooplieden deze wijk helemaal in handen handen en zelfs met hekken van de rest van de stad afgescheiden. De naam van de huizen verwijst naar het Hanzeverbond, dat het economische leven van de 14de tot de 18de eeuw volledig beheerste. De Hanze had verscheidene handelsposten in handen, verspreid over de Noordzee en de Baltische zee, met steden als Brugge (!!!), Bergen, London en Novgorod.

We bezoeken ook even het vroeger koninklijk paleis, en dan leggen we ons lekker in het zonnetje in de tuinen. Trouwens een raar fenomeen in Bergen, overal op de publieke grasperken liggen de mensen te zonnen- zelfs in bikini!

Pijnlijk punt: slaapplaatsen. S Morgen waren we het bureau van toerisme binnen gelopen, waar je een nummertje trekt, en daar hingen al bij het binnenkomen bordjes dat er geen slaapplaatsen meer waren, nergens in Bergen, voor die avond. Toch aangeschuiven, ze konden ons nog een appartement geven 30 km buiten de stad, voor een schandalig hoge prijs. Een grote desillusie...'s avonds rijden we dan maar op goed geluk terug naar ons 'boshuisje', 70 km verder. We kijken met lieve oogjes naar de meneer, ons boshuisje is echter niet meer vrij. Maar een ander wel, én het 'luxueuze' hutje, AAN HET WATER, is wel nog vrij en dit voor een schappelijke prijs. Zoals steeds vragen we eerst om es te gaan kijken, hij informeert ons dat het in Japanse stijl is ( we trekken even onze ogen op) en hij geeft ons de sleutel. Welnu, we kunnen jullie meedelen dat we dit bericht aan het typen zijn in onze Japanse loggia, met zicht op de fjord. Als we 10 meter lopen staan we met de voetjes in het water. Meer nog, dit huisje past fantastisch in het rijtje logementen dat we tot nu toe versierd hebben. Het is gewoon hemels, beschrijven kan opnieuw niet en de foto's zullen slechts een glimp van dit super nestje kunnen tonen. Morgen vragen we om nog een nacht bij te boeken, tenzij hij ons nog iets mooiers voorstelt natuurlijk ;-).

Dag 7 (21 augustus): Van Tau naar Oystese

Een stralende dag vandaag! Blauwe lucht, stralende zon en enkele donzige schapenwolkjes. We vertrekken op tijd van Tau richting Bergen. We willen zo dicht mogelijk bij Bergen geraken, waar we morgen en overmorgen zullen verblijven. Natuurlijk willen we ook wat van het zonnetje genieten vandaag. Na 15 minuten houden we, op aanraden van Tom die de Trotter gisteren heeft bestudeerd, halt in Ardal, een gehucht met een kleine, houten kerk. Het poortje is open en de sleutel zit op de deur. We draaien ze open en gaan binnen in een kerkje uit de 17de eeuw, helemaal beschilderd met rode fresco's. Een schat bewaard in een Noors boerendorpke! We kunnen onze ogen echt niet geloven. Je kan er ook foldertjes kopen, maar opnieuw vertrouwen ze er op dat je gewoon het geld in het bakje legt.
We rijden verder door het ruwe landschap: wilde watervallen, steile rotsen, wondermooie fjorden, smalle baantjes, een heerlijke lunch op een terrasje in de (warme!) zon, en twee ferry's om de fjorden over te steken. Het is hier echt ongelooflijk mooi en met de stralende zon heeft het natuurlijk weer dat ietsje meer. Omdat we zo dicht mogelijk bij Bergen willen geraken is het al redelijk laat (na 18:00) als we weer in de bewoonde wereld terecht komen en nog logement moeten beginnen zoeken. Vele campings en hytter zijn al vol en we zien ons genoodzaakt om ons tentje uit te halen en het ergens op te zetten tussen Nederlandse en Duitse mobilhomes.
Tom loopt een 'Feriesenter' binnen om dit efkes te arrangeren en surprise, surprise, die kerel heeft nog een hytte voor ons. Het blijkt echt een droom te zijn. Een houten huisje in de bossen met zicht op de Hardangerfjord. Het huisje zelf is ook nog eens super ruim (voor 5 personen) en kei leuk ingericht, echt tot in de details verzorgd!! We hebben hier een leuke avond: beetje kokerellen, beetje lezen en dan een zalige nachtrust tegemoet na deze lange en vermoeiende rijdag (+-350 km kronkelbaan afgelegd op ongeveer 7 uur, 2 ferries incluis).

Dag 6 (20 augustus): Preikestolen-Preikestolen-Preikestolen

Ongelooflijk! Zo kun je onze dag samenvatten. Langzaam wakker geworden tegen 9 uur, meer dan 10 uur geslapen dus. Het weer is zo zo, we besluiten desondanks vandaag toch naar Preikestolen te gaan. Om 10h45 beginnen we met een klein hartje aan de tocht, 2 uur naar boven te stappen! Het regent niet, ook geen zon, friskes, we dragen de rugzak mee met wat water en ons pistoletjes belegd op een parking van de KIWI (=supermarkt). Sarah met haar sportschoentjes, ik met mijn bergschoenen. Het is een ongelooflijke tocht naar boven. Door de bossen, tussen stenen, watervalletjes, over de bergen, rotsen, langs de flank van de berg, langs in de bergen gelegen meren, het is echt wel zwaar. En er komt gewoon geen einde aan, het is echt doorstappen, verstand op nul en zweten voor dood. Telkens als we denken dat we er bijna zijn, is het nog niet zo ver. Het is moeilijk te beschrijven hoe de natuur hier telkens van uitzicht verandert, op een theoretisch korte afstand. De 'paadjes' worden nog smaller, links van ons is er enkel de afgrond, er zijn ook wat meer mensen, en dan zien we het: preikestolen! (of ook soms prekestolen genoemd). We kunnen het bijna niet geloven dat we er eindelijk zijn, na 2 uur onvermoeibaar doorstappen en een kleine val van Sarah. Dit doet deugd, ontzettend veel deugd. We zijn er geraakt!!! Preikestolen is een 607 meter hoge afgesneden berg die loodrecht boven het groene water van de Lysefjord uitsteekt. Trotter beschrijft het als ' één van de meest indrukwekkende natuurfenomenen van Noorwegen', 'een onvergetelijk zicht en onvoorstelbaar indrukwekkend', 'in 1,5 uur tot 2 uur naar de top en 2 uur terug voor getrainde trotters' (ja, mensen, wij blijken dus getrainde trotters te zijn, hip hoi!!), 'de weg is niet altijd even makkelijk, vooral niet als het geregend heeft. Zorg dus voor stevige wandelschoenen.' (dit stukje had Sarah even overgeslagen blijkbaar ;-)), 'deze tocht doe je beter niet met kinderen jonger dan 10 tenzij het berggeiten zijn die gewoon zijn aan dergelijke zware tochten door de bergen.' Enfin, we zijn er geraakt, twee ongetrainde berggeiten, één met sportschoenen, de ander met te kleine bergschoenen. Het ongelooflijk mooie uitzicht en de ervaring van daar na zo'n zware en vermoeiende tocht te staan is onbeschrijflijk en moeilijk in één foto weer te geven. Uiteraard hebben we toch verschillende pogingen ondernomen. En, om de ervaring compleet te maken, leggen we ons na enig aarzelen, zoals iedereen plat op onze buik, schuiven naar voor, tot we met onze neus net over de rand van de berg hangen en dus 607 meter naar beneden kijken. Ok, we zijn er geen half uur rustig op ons gemakske blijven hangen, maar toch. De terugtocht gaat veel vlotter, buiten een tweede valpartij van Sarah om het evenwicht te behouden (geen blijvende schade vastgesteld op t eerste zicht). Na exact vier uur na ons vertrek staan we terug onderaan de berg. We zijn dapper geweest, we hebben niet uitermate veel gezaagd en we zijn oh zo trots op onszelf!! Vanavond hebben we een lekkere maaltijd verdiend. We gaan naar de lokale supermarkt een lekker stukje lamsvlees halen met squash (reuzecourgette) en zodra we thuiskomen in onze hut, doen we even een kleine siësta. Als we wakker worden beginnen de spieren, ondanks het stretchen, al een beetje tegen te pruttelen, maar deze fysieke inspanning heeft ons deugd gedaan!

Dag 5 (19 augustus): Sognestrand-Egersund-Stavanger-Tau

's Nachts worden we wakker van de gietende regen op ons tentje en ook 's ochtends moeten we alles opruimen in de regen. We hebben dan maar goed doorgereden langs de kust tot aan Stavanger, de derde grootste stad van Noorwegen. Stavanger telt een 100.000 tal inwoners, is gelegen aan de zee en is vooral gekend om zijn witte, oude, houten huisjes. Stavanger is een stad die van een kleine visserstad in de jaren 60, na het vinden van olie in de Noordzee, is geboomd tot de stad die ze nu is, met de oude houten wijk en ook met modernere wijken als je van het centrum weggaat. Er liepen zelfs Japanners rond! Ook het aantal cafés is er de laatste jaren enorm toegenomen. We kuieren wat door de straten en belanden uiteindelijk in het KulturKafe waar we ons te goed doen aan mijn tweede en Toms eerste scandinavische hamburger met spek, cheddar, uien, sla, tomaat en frietjes in de vorm van Grills chips (Tom de zaag wil toch effe toevoegen, een hamburger van 17 euro, die wel enoooorm smaakt op zo'n moment). Ook het lokale Internetcafé wordt vereerd met een bezoekje van ons. Terwijl we boven onze blogspot updaten, komen er nog Vlamingen binnen. In de namiddag wandelen we nog wat door de oude stad en vervolgen onze tocht meer naar het binnenland toe. Onze bedoeling is zo dicht mogelijk uit te komen bij de Prekestol, dé toeristische attraktie van Noorwegen waar alle toeristen samenkomen om 2 uur een berg op te wandelen, te genieten van het uitzicht en weer 2 uur naar beneden te wandelen. Enfin, het schijnt onvergetelijk te zijn, dus we gaan onszelf niet laten kennen. Maar dat is voor morgen, vandaag moeten we vooral een degelijke slaapplaats zien te vinden. In deze streek (provincie Rogaland) stikt het van de campings en hyttefelden, maar veel is al volzet en bibi is een beetje kieskeurig (arme Tom, jaja ;-)). Uiteindelijk belanden we na een lange tocht in een huttenveld uitgebaat door een koppel echte Amerikanen (Sam & Betty) die uiteraard al veel belgen hebben weten komen, het hier allemaal heel amazing vinden en God zal alles in orde brengen voor de dingen die niet zo amazing zijn (het weer bijvoorbeeld). Een groot contrast met de nogal gesloten Noren. We installeren ons hier met een cdtje, een boekje en een lekker homecooked meal. Morgen trekken we, naargelang het weer, naar Preikestolen of verder naar het noorden. Slaapwel!

Dag 4 (18 augustus): Mandal- Lyngdal-Kvinesal-Kvinlog-Flekkefjord-Sognestrand

Zodra we wakker worden, merken we dat er ons een blauwe hemel staat te wachten. Joepie! Snel ontbijten, hytte opruimen, auto vullen en vertrekken. Doel vandaag: Egersund bereiken, wat zo'n 80 tal km verder aan de kust ligt. Sarah heeft alles goed voorbereid, enkele bezienswaardigheden gezocht op de weg, met als eerste ervan: Lyngdal. Tja om 't kort te houden, de 36meter hoge waterval niet gevonden, dus maar doorgereden, want voor de rest niks te beleven. Op naar Kvinesdal, gezellig dorpje, waar er juist één of andere verkiezingshow bezig was op het dorpsplein, karaoke en al, wel gezellig hoor, zo met standjes van de verschillende partijen...met de worsten erbij, alleen zonder bier of een andere druppel alcohol. Even een foto aan de houten kerk en dan hop weer kilometer vreten door de bergen, suuuuuuuuuuuupermooie bergen, kronkelende wegen, geen kat op de baan, al helemaal geen toeristen. Op weg naar Kvinlog, naar de volgende waterval, toch wel even zoeken en net als je denkt we keren ons kar, tata, vinden we toch wel niet een waterval, misschien niet die die we zochten, maar who cares en surprise surprise, we komen toch wel weer wat Nederlanders tegen zeker! Om de stadvastigheid van onze magen volledig op de proef te stellen, trekken we verder de bergen in, langs de kust met een fantastisch mooie fjord. Uiteindelijk komen we aan in Flekkejord, een kuststadje waar de Hollanders ooit zijn neergestreken en er een hele wijk naar hen werd vernoemd. Toegegeven, t is een heel schattig stadje, vol witte huisjes in smalle straatjes in een baai langs de kust. Het plaatje is compleet zodra we onze picknick uitstallen op een bankje met zicht op de bootjes. S Namiddags beginnen we weer uit te zoeken naar logement. We besluiten hiervoor de kustbaan te nemen in plaat svan de grote weg. Al redelijk snel hebben we prijs, een reuze camping vol campers, tenten, caravans en marginalen. We kunnen niet snel genoeg rechtsomkeer maken. De volgende halte is Sognestrand, een poppenstadje in the middle of nowhere. Het enige hotel daar is volzet, maar het prijskaartje, 1100 kronen per nacht ( meer dan 140 euro) schrikt ons een beetje af. Dan maar het bordje 'camping' volgen. De herinnering van de vorige ervaring indachtig, rijden we met een klein, maar dapper hartje de helling op. We komen uit op een verlaten camping tussen 2 rijen rotsen en met zeezicht, waar nog één eenzame Deense familie staat geïnstalleerd. Er is geen ziel te bespeuren, er hangt enkel een blad waarop vriendelijk verzocht wordt 80 kronen bij vertrek in een envelop achter te laten. Dit is het authentieke Noorwegen, waar er nog veel vertrouwen bestaat tussen de mensen, snif. Vol goede moed zetten we in 1,5 seconde onze 2 seconds tent op. Stoere Tom slaat 2 pikketten scheef en inspecteert met getraind oog de dreiging van de rotsen vlak boven ons hoofd terwijl Sarah zich toelegt op koken met gasbombon. De kok stelt voor: bonen in tomatensaus met zwanworstjes, (met dank aan Anthony voor de logistieke ondersteuning van deze missie). Drank: een glaasje water, onze vierde dag zonder alcohol, en als dessert een lekker stuk chocola. Er was nog even twijfel om de ananas boven te halen en de chocola te smelten, maar dat wordt toch maar afgeblazen. Nog even de afwas gaan doen in het heel proper gemeenschappelijk gebouw, tandjes poetsen en de dag zit erop. Het is 20h. We vragen ons af wat een campingmens doet na 20h, behalve de muggen bevechten...

Dag 3 (17 augustus): Mandal-Kristiansand-Vennesla-Lindesnes-Mandal

Eerste keer wakker worden in Noorwegen, in onze hytte (uit te spreken 'hutte' denken we), wel om 7H30, van dat lang slapen al geen spoor meer. Heerlijk omeletje, met spek en een pistoleetje, klaargemaakt door Sarah! 't Weer ziet er niet zo fantastisch uit, een straaltje zon hier en daar, 15tal graden, dus een pullke en een jas zijn wel aangewezen. Dan op weg naar Kristiansand, waar we gisteren waren aangekomen. We beginnen al te wennen aan de snelheidsbeperkingen hier, 80km/h maximum, maar de wegen lenen er zich hier toch niet altijd toe. Een 'bijna-snelweg', dus de 2de grootste weg, is zo ongeveer als de baan tussen Ste-Maxime en Le Muy, dus je kan er toch niet vliegen. Kristiansand, 75000 zieltjes rijk, is de 5de grootste stad en de 2de grootste haven van Noorwegen. Het stratenplan is zoals een dambord, of zoals Manhattan...'t is maar hoe je 't bekijkt. Voor de rest niet bijzonder veel te doen, we bezoeken de Dom, alles in hout vanbinnen, weinig versiering, echt heel mooi. Dan stappen we een bibliotheek binnen, op zoek naar gratis internet, bingo, usb steutel er in, en vlug de blog updaten met onze avonturen van de eerste dagen. Daarna even overvallen geweest door een typische Noorse regenbui (heel hevig en heel kort, beetje zoals in de tropen). Na een kleine sponsoring van de lokale horeca, trekken we meer het binnenland in. Een idyllisch kronkelbaantje brengt ons langs talrijke baaien, meren, rode houten huisjes, witte houten huisjes en zelfs een grijs houten huisje. Als laatste stop van de dag trekken we naar het meest zuidelijke punt van Noorwegen, Lindesnes, eveneens bekend om zijn vuurtoren, de oudste van Norenland (zoals Tom Noorwegen vandaag gedoopt heeft ;-)). De weg ernaartoe slingert langs onze eerste Noorse fjord: een groot meer omgeven door steile rotshellingen. Helemaal anders dan het bosrijke binnenland van een paar uur geleden. 1,5 uur lang volgen we dezelfde weg die steeds smaller en smaller wordt en uiteindelijk uitkomt op de beroemde vuurtoren.
Om de sprookjesachtige omgeving compleet te maken, stoten we op een groepje Hollanders, die toch zeker trots mogen zijn op hun eigen, talrijke vuurtorens (naar hun eigen zeggen). Met onze haren in de war en gloeiende kaakjes door de stevige 'Noorlandse' wind, is het tijd om terug te keren naar onze hytte. Daar genieten we van onze verse zalm met puree van lokale aardappelen uit de supermarkt. Het zijn vermoeiende dagen en het is dan ook niet laat als we onze slaapzakken opzoeken. Morgen wacht ons een lange dag, want dan trekken we weer wat verder langs de kust naar het westen.

Dag 2 (16 augustus): Hirtshals (DK)-Mandal (NO)

Vanmorgen lekker uitgeslapen (waarom goede gewoontes veranderen omdat we op vakantie zijn?). Daarna bruisend Hirtshals ingetrokken, op jacht naar een ontbijtje. In een lokaal bakkerijtje konden we gelukkig terecht. Na een verfrissende strandwandeling, namen we afscheid van onze deense gastheer. Klaar om de plas Denemarken-Noorwegen over te steken met de Colorline express, de absolute trots van Hirtshals! Gelukkig hadden we op voorhand ons ticketje geboekt, zo hadden we vaste plaatsen bij het raam om zo de ferry de haven te zien uitvaren. Dit was echter zonder rekening te houden met de alomgekende Duitse charmes. Inderdaad, wij brave zielen, onwennig met ons ticketje in de hand naar onze plaats en ja, bezet door een kwartet duitse arrogantie. Het verschil tussen een A en een C leek ons nu niet zo moeilijk, maar blijkbaar werkte dat verschil als een rode lap op een stier, waarbij onze ticketjes op een gegeven moment door dat fijn heerschap op de grond werden gesmeten. Enfin, het zal wel even duren eer we een reis richting Duistland zullen boeken denk ik. 2,5 uur later varen we de haven van Kristiansand binnen.

Een vreemd gevoel, de eerste kilometers op de Noorse wegen. Aan de ferry vraagt een douanebeambte naar waar we gaan; ietwat versuft zeggen we trots 'we don't know yet, Stavanger, Bergen maybe' . Ze lacht even en wenst ons een goede reis met de glimlach op de mond. En hop Noorwegen here we come! En met alle vooroordelen en fronsende wenkbrauwen van onze Belgische vrienden en collega's in gedachten, rijden we in de stralende zon het avontuur tegemoet! Omdat het voor ons beiden de eerste keer is in Noorwegen zonder enig logement te hebben geboekt, besluiten we om onszelf eerst eens op dit vlak te bewijzen. De hutjes (hytter) staan inderdaad goed aangeduid vanop de weg en er blijkt een groot verschil te zijn in grootte, luxe, prijs, ligging enz. Uiteindelijk zijn we neergestreken dichtbij Mandal, één van de meets idyllische zeedorpjes van Zuid-Noorwegen. We zitten hier in een hytte met zicht op vissersbootjes in de baai. Ons hutje is recentelijk gerenoveerd, zodat we ons in een toonzaal van Ikea wanen. Echt helemaal anders dan ik dacht. T is hier echt supergezellig en modern ingericht en lijkt helemaal niet op de veredelde tuinkotjes van op internet! Vanavond zijn we dan maar onze nieuwe thuishaven, Mandal, gaan verkennen. Inderdaad schattig dorpje en maar een postzegel groot. Met een lege maag en vermoeide beentjes keren we terug naar onze gezellig hutje. Tien minuutjes later staat er een warm soepje voor onze neus te dampen en een half uurtje later onze eerste Noorse spaghetti.

Eerste halte (15 augustus): Hirsthals, 1000 km van Antwerpen

Noorwegen!! We zijn er! Even herhalen: gisteren zijn we naar Hirtshals gereden, het uiterste noorden van Denemarken. Bleek dat onze GPS ons een groot deel door Duitsland liet rijden (Duisburg, Bremen, Hamburg – ja waar de hamburgers wonen!), wij dus juij geen snelheidslimiet. Ja tarrara, niks van, om de 50 kilometer werken, dus 120 km/h tot 80 km/h, kwestie van ons voor te bereiden op Noorwegen. Na 7 uur rijden waren we in onze 4de land van de dag hiphoi, Denemarken, waar ze houden van links rijden op een baan met 2 rijvakken maar waar je wel 130 mag. Om 19h waren we er al, in Hirtshals, een onogenlijk dorpje, in een dorpstraat vonden we ons adres. Daar aangebeld aan een leuk rood huis, waar we een piep-klein (9m²) kamertje kregen in de kelder. Tegenover ons, 5 vlamingen in een iets grotere kamer. Maar met onze laptop mee, cd'tje opgelegd en dan hop de lokale keuken gaan proeven. Even schetsen: Hirtshals is een klein dorpke, beetje zoals Dover, waar er buiten gigantische ferries weinig zieltjes komen vertoeven. Er zijn enkele restaurantjes, ziet er niet zo super uit, dus maar bij een 'snackbar' of zoiets beland. Ik chili con carne voor 12 euro, Sarah de avonturier een cheeseburger. Wel 't was niet slecht. Daarna effe uitwaaien aan de zee, 20 graden buiten maar toch een flinke bries, Knokke maar dan zonder de chichi ;-). Na een lange dag vlug in slaap gevallen na een vruchteloze poging om een DVD op de PC in gang te krijgen. Maar wie heeft La Vita E Bella nodig als je in de meeste noordelijke stad van Denemarken na een 1000km lang avontuur arm in arm in slaap kan vallen...

Noorwegen!!!

Nog 1 dagje werken en dan is het zover, we vertrekken naar Noorwegen! Woensdag vertrekken we 's morgens in de vroegte vanuit Antwerpen, richting onze eerste stop: Hirtshals in het noorden van Denemarken. Daar slapen we woensdagavond in een bed& breakfast, en de volgende dag nemen we daar om 12h30 de boot naar Kristiansand in Noorwegen, waar we om 15h toekomen. De voorbereidingen zijn nog volop aan de gang!


Tot de volgende!

The beginning, le debut, het begin

Hey,

welkom op onze blog! Wij zijn 2 jong twintigers ;-) ok al over helft van de 20, maar goed, die houden van reizen. Alle soorten reizen zijn welkom, kleine reisjes, grote reisjes, warme reisjes, koude...nee eigenlijk vooral warme reisjes! Bedoeling is om hier verslag te doen over onze avonturen, misschien niet altijd episch of heldhaftig van aard, maar wel vol fun!

Ok, we zijn iets later begonnen, dus effe recapituleren:

Eerste reis samen:

25 december 2006: vertrek richting La Provence

Na de nodige familiale verplichtingen te hebben vervuld, auto'ke gevuld, afscheid genomen van de 'wonderbaarlijke Scheldestad', gps ingesteld en hop wieltjes richting Frankrijk gezet (CSC mag ons dankbaar zijn voor onze zuinigheid, we carpoolen zelfs helemaal tot in Zuid-Fr ;)). Bovenstaande familiale verplichtingen hebben er gelukkig wel voor gezorgd dat we niet met een lege knapzak vertrokken zijn. En ja hoor, we zijn nog niet aan de 'Autoroute du Soleil' geraakt en de pistolets zijn al voor de helft verorberd! 10 uur later komen we moe maar gelukkig aan in het idyllische Vidauban.



Heerlijk, bij zo'n zicht wakker worden...

27 december 2006: klaar voor een namiddagje hitchhiking
Sportief als we zijn, besluiten we te gaan wandelen in de ongerepte natuur. Wandelbottines aan, sjaal & potske mee, niets kan ons verrassen. In de voortuin stroomt er een riviertje, even kijken of er veel water in staat. Toch mooi hé de natuur in t Zuiden. Enig nadeel: in dit seizoen is alles wat vochtiger en staat er o.a. ook wel wat glibberig mos op de rotsen. En dat zal ons Tommeke geweten hebben. De voortuin nog niet uit en pets, meneer ligt op zijn smoelke. Kermend van de pijn (mannen... ;)) dan maar weer huiswaarts gekeerd, klaar voor een namiddagje zetelliggen. Tot zover onze sportieve inspanning.

To be continued...