Een vreemd gevoel, de eerste kilometers op de Noorse wegen. Aan de ferry vraagt een douanebeambte naar waar we gaan; ietwat versuft zeggen we trots 'we don't know yet, Stavanger, Bergen maybe' . Ze lacht even en wenst ons een goede reis met de glimlach op de mond. En hop Noorwegen here we come! En met alle vooroordelen en fronsende wenkbrauwen van onze Belgische vrienden en collega's in gedachten, rijden we in de stralende zon het avontuur tegemoet! Omdat het voor ons beiden de eerste keer is in Noorwegen zonder enig logement te hebben geboekt, besluiten we om onszelf eerst eens op dit vlak te bewijzen. De hutjes (hytter) staan inderdaad goed aangeduid vanop de weg en er blijkt een groot verschil te zijn in grootte, luxe, prijs, ligging enz. Uiteindelijk zijn we neergestreken dichtbij Mandal, één van de meets idyllische zeedorpjes van Zuid-Noorwegen. We zitten hier in een hytte met zicht op vissersbootjes in de baai. Ons hutje is recentelijk gerenoveerd, zodat we ons in een toonzaal van Ikea wanen. Echt helemaal anders dan ik dacht. T is hier echt supergezellig en modern ingericht en lijkt helemaal niet op de veredelde tuinkotjes van op internet! Vanavond zijn we dan maar onze nieuwe thuishaven, Mandal, gaan verkennen. Inderdaad schattig dorpje en maar een postzegel groot. Met een lege maag en vermoeide beentjes keren we terug naar onze gezellig hutje. Tien minuutjes later staat er een warm soepje voor onze neus te dampen en een half uurtje later onze eerste Noorse spaghetti.
No comments:
Post a Comment