Dag 10 (24 augustus): Oystese-Knarvik- Lavik-Balestrand-Sogndal-Nigardsbreen-Sogndal

Vandaag wordt het weer een reisdag. Na met pijn in het hart afscheid te hebben genomen van onze Japanse hytte, vertrekken we vol goede moed weer richting Bergen om dan de weg naar het noorden in te slaan, de Sognefjord over te steken en langs deze fjord weer naar het oosten te trekken. De Sognefjord is de langste fjord van Europa (207km lang) en ook de diepste (tot 1300m op sommige punten). Het is een lange en beetje saaie tocht (veel tunnels, de langste is meer dan 7,5 km lang). Het weer is hier nog altijd mooi en zonnig, maar ietsje minder warm. Het eindpunt van onze weg is iets voorbij Sogndal. We vinden redelijk vroeg een betaalbare hytte met zicht op een zijarm van de Sognefjord. Het is een dag van superlatieven, dus gelukkig schiet er nog genoeg tijd over om naar de grootste gletsjer van Europa te gaan kijken: de Nigardsbreen. We rijden de weg naar boven, denken we, want eigenlijk gaat de weg helemaal niet omhoog.

Na zo'n 30 km komen we aan in een bezoekerscentrum met een zicht op de gletsjer, we kijken toch even verbaasd, het ziet er echt heel mooi uit! Maar spijtig genoeg wel van wat ver. Er wordt een wandelpad aangegeven, dat echter 3 km lang is en dus onze voorkeur niet krijgt. De West-Vlamingen naast ons keren teleurgesteld met de caravan terug huiswaarts. We proberen het dan maar op goed geluk met de auto, de gletsjer ligt immers in een natuurgebied...we volgen het wegje, geen bord dat we er niet in mogen, dus ja maar doorrijden zeker? Dit tot we aan een slagboom komen met een hutje naast. Daar blijkt niemand te zijn, je vult gewoon een envelopke met 25 kronen, je dumpt die in een brievenbus en je duidt diegene aan met de meeste spieren in de auto om de slagboom even open te houden en meteen achter je te sluiten. Wat is Noorwegen een fantastisch land, emancipatie en zo. Aan het uiteinde komen we aan een parking, aan de voet van de gletsjer. Bijzonder grappig, wij die daarnet nog gingen terugkeren. We houden de korte obligate fotoshoot, waarbij Sarah zich ontpopt tot een waar fotomodel. De ster blijft natuurlijk de gletsjer én oh ja even vermelden, weer zien we één enkele auto, met hollanders. Je kan wel niet op de gletsjer, dat kan enkel gedurende de dag én met een gids. Het is wel indrukwekkend, alsof een gigantische waterval die uit de bergen stroomt bevroren is.