Dag 3 (17 augustus): Mandal-Kristiansand-Vennesla-Lindesnes-Mandal

Eerste keer wakker worden in Noorwegen, in onze hytte (uit te spreken 'hutte' denken we), wel om 7H30, van dat lang slapen al geen spoor meer. Heerlijk omeletje, met spek en een pistoleetje, klaargemaakt door Sarah! 't Weer ziet er niet zo fantastisch uit, een straaltje zon hier en daar, 15tal graden, dus een pullke en een jas zijn wel aangewezen. Dan op weg naar Kristiansand, waar we gisteren waren aangekomen. We beginnen al te wennen aan de snelheidsbeperkingen hier, 80km/h maximum, maar de wegen lenen er zich hier toch niet altijd toe. Een 'bijna-snelweg', dus de 2de grootste weg, is zo ongeveer als de baan tussen Ste-Maxime en Le Muy, dus je kan er toch niet vliegen. Kristiansand, 75000 zieltjes rijk, is de 5de grootste stad en de 2de grootste haven van Noorwegen. Het stratenplan is zoals een dambord, of zoals Manhattan...'t is maar hoe je 't bekijkt. Voor de rest niet bijzonder veel te doen, we bezoeken de Dom, alles in hout vanbinnen, weinig versiering, echt heel mooi. Dan stappen we een bibliotheek binnen, op zoek naar gratis internet, bingo, usb steutel er in, en vlug de blog updaten met onze avonturen van de eerste dagen. Daarna even overvallen geweest door een typische Noorse regenbui (heel hevig en heel kort, beetje zoals in de tropen). Na een kleine sponsoring van de lokale horeca, trekken we meer het binnenland in. Een idyllisch kronkelbaantje brengt ons langs talrijke baaien, meren, rode houten huisjes, witte houten huisjes en zelfs een grijs houten huisje. Als laatste stop van de dag trekken we naar het meest zuidelijke punt van Noorwegen, Lindesnes, eveneens bekend om zijn vuurtoren, de oudste van Norenland (zoals Tom Noorwegen vandaag gedoopt heeft ;-)). De weg ernaartoe slingert langs onze eerste Noorse fjord: een groot meer omgeven door steile rotshellingen. Helemaal anders dan het bosrijke binnenland van een paar uur geleden. 1,5 uur lang volgen we dezelfde weg die steeds smaller en smaller wordt en uiteindelijk uitkomt op de beroemde vuurtoren.
Om de sprookjesachtige omgeving compleet te maken, stoten we op een groepje Hollanders, die toch zeker trots mogen zijn op hun eigen, talrijke vuurtorens (naar hun eigen zeggen). Met onze haren in de war en gloeiende kaakjes door de stevige 'Noorlandse' wind, is het tijd om terug te keren naar onze hytte. Daar genieten we van onze verse zalm met puree van lokale aardappelen uit de supermarkt. Het zijn vermoeiende dagen en het is dan ook niet laat als we onze slaapzakken opzoeken. Morgen wacht ons een lange dag, want dan trekken we weer wat verder langs de kust naar het westen.