Sunday, August 19, 2007

Dag 4 (18 augustus): Mandal- Lyngdal-Kvinesal-Kvinlog-Flekkefjord-Sognestrand

Zodra we wakker worden, merken we dat er ons een blauwe hemel staat te wachten. Joepie! Snel ontbijten, hytte opruimen, auto vullen en vertrekken. Doel vandaag: Egersund bereiken, wat zo'n 80 tal km verder aan de kust ligt. Sarah heeft alles goed voorbereid, enkele bezienswaardigheden gezocht op de weg, met als eerste ervan: Lyngdal. Tja om 't kort te houden, de 36meter hoge waterval niet gevonden, dus maar doorgereden, want voor de rest niks te beleven. Op naar Kvinesdal, gezellig dorpje, waar er juist één of andere verkiezingshow bezig was op het dorpsplein, karaoke en al, wel gezellig hoor, zo met standjes van de verschillende partijen...met de worsten erbij, alleen zonder bier of een andere druppel alcohol. Even een foto aan de houten kerk en dan hop weer kilometer vreten door de bergen, suuuuuuuuuuuupermooie bergen, kronkelende wegen, geen kat op de baan, al helemaal geen toeristen. Op weg naar Kvinlog, naar de volgende waterval, toch wel even zoeken en net als je denkt we keren ons kar, tata, vinden we toch wel niet een waterval, misschien niet die die we zochten, maar who cares en surprise surprise, we komen toch wel weer wat Nederlanders tegen zeker! Om de stadvastigheid van onze magen volledig op de proef te stellen, trekken we verder de bergen in, langs de kust met een fantastisch mooie fjord. Uiteindelijk komen we aan in Flekkejord, een kuststadje waar de Hollanders ooit zijn neergestreken en er een hele wijk naar hen werd vernoemd. Toegegeven, t is een heel schattig stadje, vol witte huisjes in smalle straatjes in een baai langs de kust. Het plaatje is compleet zodra we onze picknick uitstallen op een bankje met zicht op de bootjes. S Namiddags beginnen we weer uit te zoeken naar logement. We besluiten hiervoor de kustbaan te nemen in plaat svan de grote weg. Al redelijk snel hebben we prijs, een reuze camping vol campers, tenten, caravans en marginalen. We kunnen niet snel genoeg rechtsomkeer maken. De volgende halte is Sognestrand, een poppenstadje in the middle of nowhere. Het enige hotel daar is volzet, maar het prijskaartje, 1100 kronen per nacht ( meer dan 140 euro) schrikt ons een beetje af. Dan maar het bordje 'camping' volgen. De herinnering van de vorige ervaring indachtig, rijden we met een klein, maar dapper hartje de helling op. We komen uit op een verlaten camping tussen 2 rijen rotsen en met zeezicht, waar nog één eenzame Deense familie staat geïnstalleerd. Er is geen ziel te bespeuren, er hangt enkel een blad waarop vriendelijk verzocht wordt 80 kronen bij vertrek in een envelop achter te laten. Dit is het authentieke Noorwegen, waar er nog veel vertrouwen bestaat tussen de mensen, snif. Vol goede moed zetten we in 1,5 seconde onze 2 seconds tent op. Stoere Tom slaat 2 pikketten scheef en inspecteert met getraind oog de dreiging van de rotsen vlak boven ons hoofd terwijl Sarah zich toelegt op koken met gasbombon. De kok stelt voor: bonen in tomatensaus met zwanworstjes, (met dank aan Anthony voor de logistieke ondersteuning van deze missie). Drank: een glaasje water, onze vierde dag zonder alcohol, en als dessert een lekker stuk chocola. Er was nog even twijfel om de ananas boven te halen en de chocola te smelten, maar dat wordt toch maar afgeblazen. Nog even de afwas gaan doen in het heel proper gemeenschappelijk gebouw, tandjes poetsen en de dag zit erop. Het is 20h. We vragen ons af wat een campingmens doet na 20h, behalve de muggen bevechten...

2 comments:

het volle wijnglas said...

In een tentje...met de riante maaltijd van bonen in tomatensaus en zwam worstjes...en de obligate fles spa blauw...niet te verwonderen dat jullie de hollanders aantrekken!!

Michael said...

Hallo schatjes,

van een avontuurlijk tripje gesproken.
Ter info: een campingmens kruipt in zijn tent en amuseert zich daar verder. Dat je dat niet wist :)
Een lampje, een fles wijn (oeps, ik bedoel idd spa blauw) en nog zo gezellig!

En van die Hollanders, trek het jullie maar niet aan. Collega van mij net terug uit China, godvergeten rijstveld met geen enkel geluid behalve Hollands gekwetter. Er moet dringend een wetenschappelijk onderzoek naar gedaan worden: slechts met 16 miljoen inwoners omnipresent zijn...

Geniet er toch maar van, achteraf ga je melancholisch terugdenken aan de bergjes! Wij tellen ook af... nog vier dagen...

have fun!

K&M